PERFECTIONIS
GEBERI.
121
sequaces
principijs
&
operibus,
quibus
est
etiam
inuestigatio
non
fantastica,
in
omnibus
rebus
quae
naturae
regulantur
motibus
&
actionibus
infra
lunarem
circulum.
Hi
tamen
vltima
paupertati
oppressi,
ex
dispensationis
indigentia
hoc
tamen
excellens
magisterium
coguntur
postponere.
Sunt
&
multi
alij
praeter
nunc
dictos,
curiosi,
varijs
huius
mundi
curis,
&
solicitudinibus
de¬
tenti,
se
omni
negocio
seculari
totos
occupantes,
à
quibus
haec
nostra
scientia
preciosa
rursus
refugit.
Iam
ergo
tibi
satis
ex
praemissis
capitulis
patet,
quę
sint
ab
hac
arte
distrahentia
impedimenta.
Epilogus
huius
primae
partis,
qualem
oporteat
esse
artificem
Cap.
VII.
Concludimus
igitur
ex
iam
dictis,
quòd
oporteat
artificem
huius
ope¬
ris
in
scientijs
Philosophiae
naturalis
eruditum
&
perfectum
esse,
quia
quantamcunque
pecuniam,
&
ingenium
naturaliter
profundum
habue¬
rit,
&
desiderium
in
hoc
artificio,
non
tamen
ipsius
finem
acquiret:
nisi
ex
do¬
ctrina
Philosophiam
naturalem
adeptus
fuerit,
quia
quòd
per
ingenium
natu¬
rale
non
adipiscitur,
huius
defectui
per
doctrinam
subuenitur.
Oportet
igitur
altissima
perscrutatione
&
industria
naturali
artificem
iuuari.
Propter
doctri¬
nam
enim,
quantamcunque
scientiam
acquisiuerit,
nisi
ab
industria
etiam
iuue¬
tur
naturali,
ad
epulas
tam
preciosas
non
inuitabitur.
In
puncto
enim
errorem
suum
emendaret,
per
suam
industriam,
cui
remedium
ignoraret
adhibere,
si
so¬
la
doctrina
fundatus
foret:
&
errori
similiter
subueniret
in
puncto
ex
acqui¬
sita
scientia
per
doctrinam
naturalem,
quem
per
solam
industriam
euitare
non
posset:
quoniam
ars
ab
ingenio
iuuatur,
&
ingenium
ab
arte
similiter.
Et
ip¬
sum
similiter
necessarium
est
constantis
voluntatis
in
opere
fore,
vt
non
mo¬
dò
hoc,
modò
illud
attentare
praesumat:
quia
in
rerum
multitudine
ars
nostra
non
consistit,
nec
perficitur.
Est
enim
lapis
vnus,
medicina
vna,
in
quo
magi¬
sterium
consistit,
cui
non
addimus
rem
extraneam
aliquam,
nec
minuimus,
ni¬
si
quod
in
pręparatione
superflua
remouemus.
Oportet
etiam
ipsum
sedulum
operi
vsque
ad
consummationem
ipsius
insistere,
vt
non
opus
detruncatum
dimittat:
quia
nec
scientiam,
nec
proficuum
ex
opere
diminuto
acquireret,
sed
potius
desperationem,
&
damnum.
Expedit
etiam
ipsum
huius
artis
princi¬
pia
&
radices
principales,
quae
sunt
de
esse
operis,
non
ignorare:
quoniam
qui
principium
ignorat,
finem
non
inueniet.
Et
nos
dicemus
tibi
principia
illa
o¬
mnia
sermone
completo,
necnon
&
prudentibus
sufficienter
aperto
&
mani¬
festo,
secundum
huius
nostrae
artis
exigentiam.
Expedit
similiter
artificem
tem¬
peratum
&
tardum
ad
iram
esse,
ne
subitò
propter
irae
impetum,
iam
incepta
dissipet
&
destruat.
Similiter
&
pecuniam
suam
custodiat,
nec
pręsumptuosus
eam
vanè
distribuat,
ne
si
fortè
artem
non
inuenerit,
relinquatur
in
miseria,
&
de¬
speratione
paupertatis:
vel
ne
fortè,
cum
iam
ad
finem
huius
magisterij
per
suam
indagationem
approximauerit,
consumpta
sint
ipsius
impendia,
&
verum
finem
miser
violenter
ob
paupertatem
relinquat.
Sicut
cum
in
principio
qui
ignorant,
prodigaliter
suum
thesaurum
totum
exterminant,
cum
autem
huic
af¬
fines
fuerint,
non
habent
vlterius
ex
quo
laborent.
Vnde
dupliciter
hi
tales
in
moerore
sepeliuntur,
&
quia
pecuniam
suam
dissipauerunt
in
rebus
inutilibus
&
quia
scientiam,
quam
protinus
indagassent,
nobilissimam
amittunt.
Non
enim
oportet
tua
bona
consumere,
quoniam
vili
precio
(si
artis
principia
non
igno¬
raueris,
&
ea
quae
tibi
tradidimus,
rectè
intellexeris)
ad
complementum
magi¬
sterij
peruenies.
Si
ergo
aes
tuum
perdideris,
non
attendendo
nostra
monita,
quae
tibi
in
hoc
libello
scripsimus
aperta
&
manifesta,
non
nos
iniquè
corrodas
nec
nobis
blasphemias
iniungas,
sed
tuae
imputa
ignorantiae
&
praesumptio¬
ni.
Igitur
haec
scientia
non
bene
conuenit
pauperi
vel
indigenti,
sed
potius
est
l