122
LIB.
I.
SVMMAE
ei
inimica
&
aduersaria.
Nec
etiam
adinuenire
nitatur
sophisticam
metam
operis,
sed
soli
sit
complemento
intentus,
quoniam
ars
nostra
in
potentia
di¬
uina
seruatur,
&
cui
vult,
elargitur
&
subtrahit,
qui
est
gloriosus,
&
sublimis,
&
omni
iustitia
&
bonitate
repletus,
fortè
enim
ex
sophistici
vindicta
operis,
ti¬
bi
artem
denegaret,
&
in
deuium
erroris
te
crudeliter
detruderet,
&
ex
errore
in
infelicitatem,
&
miseriam
perpetuam.
Miserrimus
enim
&
infelix
est,
cui
Deus
semper
post
operis
sui
atque
laboris
finem,
veritatem
denegat
conspicere:
quoniam
vitae
suae
spacium
semper
in
errore
concludit
&
terminat:
hic
enim
in
labore
con¬
stitutus
perpetuo,
omnique
infortunio,
&
infelicitate
obsessus,
totam
huius
seculi
consolationem,
gaudium,
&
delectationem
amittit,
&
vitam
suam
in
moerore
sine
proficuo
consumit.
Studeat
similiter,
cum
in
opere
fuerit,
omnia
signa,
quae
in
qualibet
decoctione
apparent,
in
mentem
sigillare,
&
illorum
causas
inquirere.
Haec
itaque
sunt
quę
necessaria
sunt
artifici,
ad
artem
nostram
idoneo.
Si
verò
al¬
terum
eorum,
quae
narrauimus,
eidem
defuerit,
huic
arti
non
adhaereat,
SECVNDA
PARS
HVIVS
PRIMI
LIBRI,
IN
QVA
RECEN¬
sentur
rationes,
hanc
artem
negantium,
deinde
uerò
confutantur.
Diuisio
dicendorum
generalis.
Cap.
VIII.
Qvoniam
in
Summa
vna
huius
libelli
nostri
iam
praemisimus
tibi
omnia
huius
operis
impedimenta,
&
doctrinam
tibi
dedimus
ad
artis
huius
adhaerentiam
sufficientem,
expedit
modò
secundum
nostri
propositi
intentionem,
contra
sophisticos
&
ignorantes
disputare:
Primò
ipsorum
ra¬
tiones
ponentes,
secundum
quod
promisimus
à
principio
nos
determinatu¬
cos
esse.
Vitimo
verò
eas
omnes
interimemus,
vt
manifesta
demonstratione
rapientibus
patefiat,
nihil
veritatis
illas
continere.
Rationes
uerae,
artem
simpliciter
negantium.
Cap.
IX.
Svnt
autem
diuersi,
qui
eam
negant
&
destruunt:
Alij
enim
simpliciter,
alij
verò
ex
dictis
à
supponente
eam
esse.
Sunt
enim
aliqui
asserentes
artem
non
esse
simplicirer,
suam
opinionem
sophisticè
taliter
corroborantes.
di¬
cunt
enim:
Distinctae
sunt
rerum
species
&
diuersitates,
quia
diuersae
sunt
&
di¬
stinctae
elementorum
adinuicem
in
commistione
proportiones.
Est
enim
asi¬
mus
diuersus
ab
homine
in
specie,
quia
multo
diuersam
habuit
elementorum
in
sui
compositione
proportionem,
sic
&
in
caeteris
rerum
diuersitatibus
est
in¬
ducere,
ergo
&
in
mineralibus.
Ignota
igitur
miscibilium
proportione,
qua
adi¬
piscitur
forma,
&
rei
perfectio,
quomodo
&
mistum
&
miscendum
formare
sciemus?
Sed
ignoramus
Solis
&
Lunae
veram
elementorum
proportionem,
ergo
&
formare
ipsa
ignorare
debemus.
Ex
his
itaque
concludunt:
Igitur
inutilis
est
ars
ista
&
impossibilis.
Similiter
etiam
aliter
arguunt,
magisterium
nostrum
in¬
terimentes.
Dicunt
enim:
Et
si
proportionem
elementorum
scires,
modum
tamen
mistionis
adinuicem
eorum
ignorares,
quoniam
in
cauernis,
&
mine¬
ris,
&
absconsis
locis
haec
natura
procreat,
ergo
cum
modum
mistionis
eorum
ignoras,
&
haec
facere
similiter
ignoras.
Similiter
iterum
arguunt:
Etiam
si
hoc
debitè
scires,
attamen
in
mistionis
actione
ignorares
calorem
aequare
agen¬
tem,
quo
mediante
res
ita
perficitur.
Certam
enim
habet
naturam
caloris
quan¬
titatem,
qua
metalla
inesse
deducit,
cuius
mensuram
ignoras.
Similiter
&
a¬
lias
naturae
causarum
differentias
agentium
ignoras,
sine
quibus
non
posset
natura
veraciter
intentum
perficere:
his
ergo
ignoratis,
&
totus
similiter
agen¬
di
modus
huius
artis
ignorabitur.
Praeteręa
etiam
rationem
&
experientiam
tibi