PERFECTIONIS
GEBERI.
123
tibi
adducunt.
Tandiu
enim,
inquiunt,
est
à
viris
sapientibus
haec
perquisita
scientia,
vt
si
possibile
esset
ad
eam
per
aliquam
viam
perueniri,
iam
eam
mil¬
lies
compleuissent.
Similiter
etiam,
cum
Philosophi
visi
sint
in
suis
volumini¬
bus
eam
tradere,
nec
tamen
in
eis
veritatem
reperiamus,
manifestum
satis
per
hoc
est,
&
probabile,
hanc
scientiam
non
esse.
Similiter
&
multi
huius
mundi
Principes
&
Reges,
thesaurum
infinitum,
&
Philosophorum
copiam
habentes
hanc
artem
adinuenire
desiderauerunt,
non
tamen
ad
huius
preciosissimae
ar¬
tis
fructum
pertingere
potuerunt.
Hoc
vtique
satis
sufficiens
est
argumentum
quòd
ars
sit
friuola,
probatione.
Similiter
etiam
in
debilibus
mistionibus
spe¬
cierum,
sequi
naturam
non
valemus.
Asinum
enim
fingere
ignoramus
&
caetera
similia,
quarum
mistiones
sunt
debiles,
&
manifestae
quasi
sensibus.
Quare
&
multo
magis
metallorum
mistionem
(quae
est
fortissima)
fingere
ignorabimus:
quę
est
etiam
nostris
sensibus
&
experientijs
occultata
penitus.
Cuius
signum
est
difficultas
resolutionis
elementorum
ex
ipsis.
Similiter
etiam
non
videmus
bo¬
uem
in
capram
transformari,
nec
aliquam
aliam
speciem,
in
aliam
transmutari
vel
per
aliquod
aliud
artificium
reduci.
Quomodo
igitur
cum
metalla
differant
specie,
niteris
inuicem
secundum
speciem
transformare,
vt
de
tali
specie
talem
speciem
facias?
Absurdum
satis
hoc
nobis
videtur,
&
à
veritate
illata
ex
prin¬
cipijs
naturalibus
semotum.
Similiter
etiam,
in
millibus
annorum
natura
metal¬
la
perficit:
quomodo
autem
tu
in
artificio
transmutationis
per
annorum
millia
durare
poteris?
cum
vix
ad
annorum
centum
metam
pertingere
valeas?
Si
ta¬
men
ad
hoc
ita
responderetur:
Quod
non
potest
natura
perficere
in
maximo
temporis
spacio,
id
in
breui
per
artificium
nostrum
implemus:
quoniam
artifi¬
cium
in
multis
naturae
defectum
complet:
Dicimus
iterum,
quod
&
hoc
im¬
possibile
est,
&
in
metallis
specialiter,
cum
sint
fumi
subtilissimi,
qui
temperata
decoctione
indigent,
vt
in
seipsis
secundum
aequalitatem
inspissetur
humidi¬
tas
propria,
&
non
fugiat
ab
eis,
&
relinquat
ipsa
omni
humiditate
priuata,
qua
contusionem
&
extensionem
suscipiunt.
Si
igitur
per
artificium
tuum
volueris
tempus
decoctionis
naturae
in
mineralibus,
&
metallicis
corporibus
abbreuia¬
re,
oportebit
per
excessum
caloris
hoc
facere,
qui
non
adaequabit,
sed
potius
humiditatem
dissoluendo
ex
eorum
corporibus
dissipabit
&
destruet.
Solus
enim
temperatus
calor
humiditatis
est
spissatiuus,
&
mistionis
perfectiuus,
non
ignis
excedens.
Similiter
etiam,
esse
&
perfectio
dantur
à
stellis,
tanquam
à
pri¬
mis
perficientibus,
&
mouentibus
naturam
generationis
&
corruptionis
ad
esse
&
non
esse
specierum.
Hoc
autem
fit
subito,
&
in
instanti,
cum
peruenit
vna
stel¬
la
aut
plures
ex
motibus,
ad
situm
determinatum
in
firmamento,
à
quo
datur
per¬
fectionis
esse:
quia
vnaquęque
res
ex
certo
situ
stellarum
acquirit
sibi
esse
in
mo¬
mento.
Et
non
est
solùm
vnus
situs,
imò
plures,
&
sibi
inuicem
diuersi,
quem¬
admodum
ipsorum
effectus
sunt
diuersi.
Et
horum
diuersitatem,
&
distinctio¬
nem
ab
inuicem
pernotare
non
possumus,
cum
nobis
sint
incogniti
&
infiniti.
Quomodo
ergo
supplebis
defectum
in
opere
tuo,
ex
ignorantia
diuersitatum
si¬
tuum
stellarum,
ex
motu
earum?
Et
tamen
si
situm
vnius,
aut
plurium
stellarum
certum,
quo
datur
metallis
perfectio,
scires,
non
tamen
opus
ad
intentum
tuum
perficeres.
Non
est
enim
alicuius
operis
praeparatio
ad
suscipiendam
formam
per
artificium
in
instanti,
sed
successiua.
Ergo
operi
forma
non
dabitur,
cum
prępa¬
ratio
non
sit
in
instanti.
Similiter
etiam
in
rebus
naturalibus
iste
est
ordo:
quod
facilius
est
eas
destruere,
quàm
construere.
Sed
vix
aurum
possumus
destruere
quomodo
igitur
&
construere
praesumimus?
Propter
has
igitur
rationes
sophi¬
sticas,
&
alias
his
minus
apparentes,
credunt
hanc
se
artem
diuinam
interime¬
re.
Hae
omnes
sunt
persuasiones
sophistarum,
artem
nostram
simpliciter
esse
l
2