PERFECTIONIS
GEBERI.
125
maximè
antiquos,
&
sapientes,
nostro
tempore
repertos,
iam
ex
sua
industria
hanc
constat
indagasse
scientiam,
sed
talibus,
nec
ore,
nec
scripturis
eam
trade¬
ra
uoluerunt,
cum
indigni
sint
eius.
Ergo
cum
non
uiderint
aliquos
hanc
scien¬
tiam
possidere,
cecidit
super
mentes
illorum
error,
ut
aestiment
nullos
hanc
in¬
uenisse.
Ad
hoc
etiam,
si
arguant
fantasticè,
asserentes
impotentiam
nostram
non
posse
saltem
in
debilibus
mistionibus
naturam
imitari,
sicut
in
mistione
asini
vel
bouis,
ergo
nec
in
fortibus:
detegimus
eis
errorem
suum
multiplicem
quòd
in
arguendi
modum
ipsorum
non
cadat
necessitas,
qua
coartemur
artem
nostram
non
esse
concedere,
quia
à
simili,
vel
à
maiori
ad
minus,
suam
corrobo¬
rant
fantasiam
&
errorem,
in
quibus
non
continetur
necessitas,
sed
contingen¬
tia,
vt
in
pluribus.
Ostendemus
quoque
per
aliam
viam,
demonstrando
illos
nul¬
lam
assignare
apparentem
similitudinem,
inter
debilem
commistionem,
&
com¬
positionem
animalium,
&
mineralium
firmam
&
fortem.
Et
hoc
ideo,
quia
in
animalibus
&
alijs
viuentibus,
in
quibus
compositio
est
debilis,
non
est
perfi¬
ciens
solùm
proportio,
nec
miscibilia
proportionis,
nec
qualitates
miscibilium,
nec
commistio,
quae
sequitur
ex
illarum
actione
adinuicem
&
passione,
quae
est
ex
aggregatione
illarum
primarum
qualitatum,
sed
est
anima,
secundum
opinionem
plurium,
quae
est
ex
occultis
naturae,
sicut
ab
essentia
quinta,
vel
à
primo
motore,
&
hoc
etiam
secundum
sententiam
plurium
dicimus,
&
huius
occultum
ignoramus.
Ideo
haec
talia,
licet
in
eis
sit
debilis
mistio,
perficere
ne¬
scimus,
quia
perfectiuum,
quod
est
anima,
infundere
ignoramus.
Per
hoc
vtique
patet,
quòd
non
est
defectus
ex
parte
mistionis,
quòd
non
perficiamus
boue
vel
capram,
sed
ex
defectu
infusionis
animae:
quoniam
sicut
debilem
&
magis
debilem,
sic
etiam
fortem
&
magis
fortem
compositionem
facere,
viam
&
cur
sum
naturalem
imitantes,
secundum
artificium
nostrum
sciremus.
In
metallis
igitur
perfectio
minor
est,
quàm
in
eis,
&
versatur
illorum
perfectio
magis
cir¬
ca
proportionem
&
compositionem,
quàm
circa
aliud.
Ideo
cum
in
eis
minor
sit
perfectio,
quàm
in
alijs,
quae
iam
narrauimus,
liberius
ipsa
perficere
possu¬
mus,
illa
verò
non.
Diuersificatur
ergo
Deus
altissimus
&
gloriosus
perfectio¬
nes
ab
inuicem
multiformiter.
Nam
in
quibus
compositio,
quae
est
secundum
naturam
fuit
debilis,
in
illis
maiorem
&
nobiliorem
perfectionem
posuit,
scili¬
cet
eam,
quae
est
secundum
animam.
Sed
quaedam
fortioris
condidit
compo¬
sitionis
&
firmioris,
sicut
lapides
&
mineralia,
sed
in
eis
posuit
minorem
perfe¬
ctionem
&
ignobiliorem,
scilicet
eam
quae
est
ex
mistionis
modo.
Patet
itaque
quòd
non
est
eorum
similitudo
bona,
quia
non
ignoramus
bouem
vel
capram
formare
ratione
compositionis,
sed
formae
perfectiuae:
quoniam
perfectio
in
boue
vel
in
capra
nobilior
est,
&
magis
occultata,
quàm
quae
in
metallo
consi¬
stit.
Si
autem
aliter
arguant,
quòd
non
mutetur
species
in
speciem:
Dicimus
eos
mentiri
iterum,
sicunt
consueuerunt
potius,
quàm
verum
dicere
super
his,
quo¬
niam
&
species
mutatur
in
speciem,
secundum
hanc
viam,
cum
indiuiduum
spe¬
ciei
vnius
in
alterius
muntatur
speciei.
Videmus
nanque
vermen,
&
naturaliter,
&
per
artificium
naturale,
in
muscam
verti,
quae
ab
eo
differt
specie,
&
vitulum
stran¬
gulatum
in
apes,
&
frumentum
in
lolium,
&
canem
strangulatum
in
vermes
per
ebullitionis
putrefactionem.
Sed
hoc
non
facimus
nos,
facit
autem
natura,
cui
administramus.
Similiter
&
metalla
non
putamus,
sed
natura,
cui
secundum
ar¬
tificium
illam
materiam
praeparamus,
quia
ipsa
per
se
agit,
non
nos.
Nos
verò
administratores
illius
sumus.
Et,
si
per
aliam
rationem
similiter
taliter
arguunt,
&
suam
corroborant
sophisticè
opinionem,
quòd
in
millibus
annorum
natura
metal¬
la
perficit,
tu
verò
millibus
perdurare
non
potes:
Dicimus
quòd
natura
super
principia
sua
secundum
opinionem
antiquorum
Philosophorum
agens
perficit
in
l
3