134
LIB.
I.
SVMMAE
(vt
diximus)
densae
substantiae,
&
fortissimae
compositionis
&
firmae.
Habent
autem
affinitatem
magnam
metalla
adinuicem,
non
tamen
perfectum
dimi¬
nutum
perficit
per
eius
commistionem.
Si
enim
aurum
cum
plumbo
admi¬
sceatur
fusione,
non
fit
ex
hoc
plumbo
aurum,
sed
euanescit
plumbum
ab
ad¬
mistione,
&
aduritur:
aurum
autem
in
examinatione
remanet:
Similiter
in
reli¬
quis
inducendo
cadit
secundum
communem
cursum.
Secundum
verò
no¬
strum
magisterium
perfectum
imperfectum
adiuuat,
&
imperfectum
in
nostro
magisterio
per
se
perficitur
sine
administratione
alicuius
rei
extraneae,
&
im¬
perfectum
hoc
eodem
magisterio
perficitur.
Et
per
Deum,
seinuicem
alterant
&
alterantur,
&
seinuicem
perficiunt
&
perficiuntur,
&
per
se
tantùm
vnum¬
quodque
perficitur,
sine
alicuius
adminiculo.
De
Sole,
siue
Auro.
Cap.
XXXII.
Attulimus
tibi
in
generali
capitulo
summam
de
intentionibus
metallo¬
lorum,
specialem
tibi
tamen
faciemus
de
vnoquoque
sermonem.
Et
pri¬
mò
de
Auro.
Dicimus
ergo
quòd
Aurum
est
corpus
metallicum,
citrinum
ponderosum,
mutum,
fulgidum,
aequaliter
in
ventre
terrae
digestum,
aqua
mi¬
nęrali
diutissimè
lauatum,
sub
malleo
extensibile,
fusibile,
examinationem
ci¬
neritij
&
cementi
tolerans.
Et
hac
diffinitione
itaque
elicias,
quòd
aliquod
non
non
est
aurum,
nisi
causas
diffinitionis
&
differentias
omnes
habeat
auri.
Quic¬
quid
tamen
metallum
radicitus
citrinat,
&
ad
aequalitatem
perducit
&
mun¬
dat,
ex
omni
genere
metallorum
aurum
facit:
Ideoque
per
opus
naturae
perpendi¬
mus,
&
artificio
aes
in
aurum
mutari
posse.
Vidimus
namque
in
mineris
aeris,
à
qui¬
bus
emanabat
aqua,
secum
adducens
aeris
squamas
tenuissimas.
Ipsaque
diu¬
turno,
&
continuo
lapsu
lauit
&
mundauit.
Deinde
verò
aqua
cessante
fluere,
vidimus
cum
sicca
arena
has
squamas
per
triennium
in
solis
calore
excoqui,
in¬
ter
quas
est
inuentum
aurum
verissimum.
Aestimauimus
itaque
per
aquae
bene¬
ficium
illas
mundatas
fuisse,
per
Solis
autem
calorem
in
arenę
siccitate
aequali¬
ter
digestum,
&
ad
aequalitatem
peruenisse.
Imitantes
autem
naturam
cum
possu¬
mus,
similiter
alteramus,
non
tamen
in
hoc
sequi
naturam
valemus.
Aurum
quoque
est
preciosissimum
metallorum,
&
est
tinctura
rubedinis,
quia
tingit
ac
transfor¬
mat
omne
corpus.
Calcinatur
autem
&
soluitur
sine
vtilitate,
&
est
medicina
lae¬
tificans,
&
in
iuuentute
corpus
conseruans.
Frangitur
facillimè
cum
Mercurio,
&
odore
plumbi
teritur.
Non
est
autem
in
actu
aliquid
quod
magis
in
substan¬
tia
illi
conueniat,
quàm
lupiter
&
Luna.
In
pondere
autem
&
sur
ditate,
&
pu¬
trescibilitate
Saturnus,
in
colore
autem
Venus,
in
potentia
quidem
magis
Ve¬
nus,
deinde
Luna,
deinde
Iupiter,
&
deinde
Saturnus,
vltimo
verò
Mars.
Et
hoc
est
vnum
de
secretis
naturae.
Cum
ipso
similiter
comm
iscentur
spiritus,
&
figuntur
per
ipsum
maximo
ingenio,
quod
non
peruenit
ad
artificem
durae
ceruicis
&
pectoris.
De
Luna,
siue
Argento.
Cap.
XXXIII.
Solis
itaque
capitulo
praemisso,
dicamus
sermonem
nostrum
de
Luna,
com¬
muni
vocabulo
argento.
Dicimus
igitur
quòd
Argentum
est
corpus
me¬
tallicum,
album
albedine
pura,
mundum,
durum,
sonans,
perdurans
in
cine¬
ritio,
sub
malleo
extensibile,
ignibile,
fusibile.
Est
itaque
albedinis
tinctura,
&
in¬
durat
Iouem
per
artificium,
&
conuertit
ad
se,
&
commiscetur
Soli,
&
non
fran¬
git,
sed
in
examinatione
sine
artificio
cumeo
non
perseuerat.
Qui
nouit
ipsum
magis
subtiliare,
&
post
subtiliationem
inspissare
&
figere,
cum
auro
associatum
cum
eo
manet
in
pugna,
&
ipsum
non
dimittit
penitus.
Positum
super
fumum
acutorum,
sicut
aceti,
salis
ammoniaci,
&
agrestae,
fit
caelestinus
color
mira¬
bilis.
Et
est
nobile
corpus,
sed
diminutum
a
nobilitate
auri,
&
inuenitur
eius
minera