PERFECTIONIS
GEBERI.
161
genti
viui
substantia
in
illo,
quarum
vna
est
non
fixa,
altera
fixa:
quia
ante
illius
calcinationem
stridet,
post
verò
triplicem
ipsius
calcinationem
non
stridet,
quod
est,
quia
eius
argenti
viui
fugitiui
substantia
stridorem
faciens
euolauit.
Quòd
verò
argenti
viui
substantia
fugitiua
sit
causa
stridorem
faciens,
proba¬
tur
per
lauationem
plumbi
cum
argento
viuo:
Quia
si
cum
argento
viuo
plum¬
bum
lauetur,
&
post
lauacrum
eius
illud
fuderis
cum
igne
non
superante
suae
fusionis
ignem,
remanebit
cum
eo
argenti
viui
pars,
quae
plumbo
stridorem
adducit,
&
illud
in
stannum
conuertet.
Econuerso
vero,
pemutationem
stan¬
ni
in
plumbum
illud
considerare
potes.
Nam
per
multiplicem
calcinationis
reiterationem
ad
illud,
&
ignis
illi
magis
conuenientis
ad
reductionis
admi¬
nistrationem,
in
plumbum
conuertitur:
maximè
verò
cum
per
subtractionem
suae
scoriae
cum
magno
calcinatur
igne.
Et
de
harum
substantiarum
diuersita¬
tibus
certificari
poteris
per
ingenia
conseruationis
illarum
in
instrumentis
proprijs,
&
ignis
modo
eas
diuidentis:
ad
quem
nos
peruenimus
cum
instan¬
tia,
&
vidimus
cum
certificatione
nostra,
nos
verum
per
illud
aestimasse.
Quid
igitur
sit
quòd
post
remotionem
duorum
non
fixorum
ex
loue,
scilicet
sulfu¬
ris
&
argenti
viui
remansit,
te
certum
reddere
nos
expedit:
vt
complete
co¬
gnoscas
ipsius
Iouis
compositionem.
Est
igitur
illud
liuidum,
ponderosum,
vt
plumbum:
maiori
tamen
albedine
plumbo
participans.
Est
igitur
plumbum
purissimum.
Et
est
in
ipso
aequalitas
fixionis
duorum
componentium,
argenti
viui
scilicet,
&
sulfuris,
non
autem
aequalitas
quantitatis:
quoniam
in
commi¬
stione
vincit
argentum
viuum:
cuius
signum
est
facilitas
ingressionis
in
illud
argenti
viui
in
natura
sua.
Igitur
si
non
maioris
argenti
viui
in
illo
esset
quanti¬
tas,
non
adhaereret
illi
in
natura
sua
sumptum
de
facili.
Ideoque
non
adhaeret
Marti,
nisi
subtilissimo
ingenio:
nec
Veneri
propter
paucitatem
argenti
viui
in
illa,
in
commistione
sua.
Ex
hoc
igitur
patet,
quia
difficillimè
Marti
adhae¬
ret,
Veneri
verò
facilius,
propter
maiorem
copiam
argenti
viui
in
ea:
cuius
si¬
gnum
est
fusio
illius
facilis,
Martis
verò
difficillima.
Fixio
verò
harum
duarum
substantiarum,
ad
firmam
approximat
fixionem:
non
autem
fixa
propterea
est
perpetuò.
Et
huius
est
probatio,
ipsius
corporis
calcinatio:
&
post
calcinatio¬
nem
ad
fortissimum
ignem
expositio.
Nam
per
eum
non
fiet
diuisio,
sed
tota
ascendet
substantia:
purificata
tamen
magis.
Videmus
ergo
substantiam
sul¬
furis
in
stanno
adurentem
facilius
separari,
quàm
in
plumbo.
Et
huius
expe¬
rimentum
vides
per
facilem
louis
indurationem,
calcinationem,
&
meliora¬
tionem
sui
fulgoris.
Ideoque
considerauimus
haec
corrumpentia
in
radice
illius
non
fuisse,
sed
ei
postea
aduenerunt.
Et
quia
in
prima
commistione
non
fue¬
runt
illi
multum
coniuncta,
ideo
facilè
possunt
separari.
Ideoque
alterationes
in
eo
sunt
velocis
operis,
mundificatio
videlicet,
induratio,
&
illius
fixio.
Et
ha¬
rum
causas
per
ea
quae
iam
à
nobis
tradita
sunt,
manifestè
considerare
potes.
Et
quia
post
has
operationes,
calcinationem
scilicet
&
reductionem,
conside¬
rauimus
in
fumo
suo
per
magnam
eleuationem,
&
ignis
expressionem,
&
vi¬
dimus
illud
ad
citrinitatem
pertingere,
cum
hoc
sit
de
proprietate
sulfuris
cal¬
cinati,
aestimauimus
aestimatione
vera,
in
qua
fuimus
certificati,
sulfuris
fixi
na¬
turam
illud
secum
multam
continere.
Qui
igitur
voluerit
in
hac
nostra
scientia
videre
veritatem,
inuestigationem
horum
omnium,
perstudeant
cum
sedulita¬
te
operis,
donec
per
eam
principia
ipsorum
corporum,
&
proprietatem
spiri¬
tuum
inueniant
inuentione
certa
non
coniecturali,
quam
tradidimus
in
hoc
nostro
volumine
sufficienter
ad
artis
exigentiam.
o
3