RICHARDI
ANGLICI
215
perficęre
nituntur,
&
hoc
quaerunt
in
re,
quod
nunquam
fuit
in
illa,
scilicet
au¬
rum
&
argentum
in
stercoribus,
&
in
rebus
adustibilibus,
&
hoc
faciunt
sophi¬
sticè,
vt
appareant
hominibus
vera,
vt
dictum
est
prius.
Quòd
in
alijs
corporibus
aegris,
non
est
utile
hoc
sulfur
quaerere,
cum
in
ipsis
non
fit.
Cap.
XIII.
Quaeri
verò
non
immeritò
potest,
vtrum
in
alijs
aegris
corporibus,
hoc
sul¬
fur,
scilicet
album
&
rubeum,
ad
Mercurium
tingendum
elici
possit?
Dico
quod
non.
Quia
prius
dictum
est,
quòd
in
ipsis
non
est
aliqua
ma¬
teria
maioris
temperantiae,
&
minoris
faecis,
quàm
in
istis
duobus
corporibus,
quibus
insunt
radij
tingentes,
quibus
vti
possis
ad
tingendum,
sed
cum
alijs
non
tinges,
cùm
prius
dictum
sit,
quod
in
se
contineant
sulfur
foetidum
&
adustibi¬
le,
&
non
virtualis
naturae,
sicut
in
istis,
cùm
omnis
ars
non
ualeat
nisi
praehabi¬
ta
natura,
quam
sequatur.
Posses
tamen
purgare
metalla
imperfecta
cum
mi¬
noribus
mineralibus,
&
cùm
purgata
essent,
non
haberent
auream
vel
argen¬
team
naturam
in
se,
quia
decoctio
vel
digestio,
aurea
non
fuit
in
eis,
sicut
in
i¬
stis
duobus
corporibus,
nec
sulfur
ita
maturum,
&
ideo
ipsis
immaturis
succur¬
rendum
est
cum
maturo,
vt
maturentur.
Igitur
non
tingunt,
sed
tinguntur,
quia
tinctura
auri
vel
argenti,
in
ipsis
habet
proportionabilem
naturam,
quia
cum
eis
originem
ex
Mercurio
duxerunt.
Ex
ijs
manifestè
patet,
quòd
minora
mi¬
neralia
tingere
non
possunt.
Quia
si
corpora
imperfecta
metallica,
quae
con¬
ueniunt
cum
auro
&
argento
ex
parte
Mercurij,
tingere
non
possunt,
nec
na¬
turam
auream
siue
argenteam
infundere,
quomodo
tandem
illa
facere
possent
quae
non
conueniunt
in
aliqua
natura
cum
eis?
&
ideo
non
est
tingendum,
ni¬
si
cum
illis,
quibus
inest
virtus
tingendi.
Tinge
ergo
cum
auro
&
argento,
quia
aurum
aureum,
&
argentum
argenteum
tribuit
colorem
&
naturam.
Quare
o¬
mnia
alia
despicias,
cum
in
ipsis
nullus
fructus
sit,
sed
solùm
rerum
perditio,
nec¬
non
temporis
&
laboris.
Quòd
aurum
curet
infirmitates,
&
alia
corpora
metallica.
Cap.
XIIII.
Cum
autem
inter
vulgares
&
dictos
Philosophos
aurum
famam
teneat,
quòd
in
prima
sua
dispositione
manens,
lepram
curet,
&
plures
alias
vir¬
tutes
habeat,
hoc
non
est
nisi
propter
completam
eius
digestionem,
quia
excellentia
ignis
in
eo
agens
omnes
malos
humores
consumit
in
corporibus
aegris
existentes,
tam
in
calidis
quàm
in
frigidis
causis.
Sed
hoc
argentum
facere
non
potest,
quia
tantam
superfluitatem
ignis
non
habet,
&
tantum
non
est
dige¬
stum,
&
coctum
naturali
maturitate.
Tamen
isto
non
obstante
igneitatem
in
se
occultè
&
virtualiter
habet,
sed
non
ita
plenè,
quia
adhuc
ignis
non
vincit
alias
qualitates
elementares
sicut
in
auro.
Et
ideo
argentum
in
sua
prima
dispositio¬
ne
manens,
non
curat
lepram
ita
potenter,
nisi
prius
per
artem
digeratur,
quovsque
habeat
summos
gradus
auri,
&
omnem
maturitatem.
Quare
alia
ęgra
corpora
metallica,
minus
curant
infirmitates,
secundum
quòd
magis
differunt
in
per¬
fectione
&
maturitate
ab
eis.
Aliud
minus,
aliud
magis
differt,
&
secundum
hoc
minus
curant,
quod
est
ex
defectu
sulfuris
infecti,
foetidi
&
vrentis,
ex
quo
in
genere
coagulationis
facta
sunt
ab
initio,
&
ideo
non
curant,
cùm
ignis
in
ip¬
sis
ita
infectus
sit,
elementaribus
faecibus,
&
vrens,
cum
admistione
aliarum
e¬
lementarium
qualitatum.
Nunc
ad
propositionem
primam
virtutis
auri
curantis.
Cùm
autem
tanti
vigoris
sit
promulgatum,
&
hoc
in
prima
sua
dispositione
manens:
Quid
est
mirum,
si
in
me¬
dicinam
(sicut
expertum
est)
per
artis
ministerium
sequentis
naturam,
redigatur?