38
ROSARIVM
PHILOSOPHORVM
sui
ponderis
immensi,
quoniam
praeponderat
auro,
dum
in
sua
fuerit
natura.
Est
autem
fortissimae
compositionis,
&
naturae
vniformis,
quia
non
separatur
in
partes,
vt
nullatenus
se
diuidi
permittat.
Quia
aut
cum
tota
sui
substantia
in
igne
permanet,
stans,
aut
ex
igne
recedit
cum
tota
sui
substantia.
His
ergo
re¬
linquitur
arg.
viu.
figi
posse
sine
ipsius
humiditatis
radicalis
consumptione,
&
absque
illius
in
terram
conuersione.
Et
ideo
notatur
in
eo
causa
perfectionis
ve¬
ra:
quoniam
ipsum
solum
ad
fusionis
perfectionem
sufficit
in
vnoquoque
gra¬
du,
scilicet
cum
ignitione,
&
sine
ignitione.
Propter
enim
bonam
partium
ad¬
haerentiam
&
fortitudinem
suae
mistionis,
si
aliquo
modo
partes
illius
inspissen¬
tur
per
ignem:
vlterius
non
permittit
se
corrumpi,
nec
per
ingressionem
furio¬
sae
flammae
illud
se
in
fumum
patitur
euolare.
Quoniam
rarificationem
sui
non
suffert
propter
sui
densitatem,
&
adustionis
carentiam,
quae
per
sulfureitatem
quàm
non
habet
perficitur:
hoc
satis
sufficienter
probatum
est
superius.
Sulfur
quod
est
terra
sicca
grauis,
esse
dicimus
perfectionis
corruptiuum:
quoniam
si
fixum
fuerit,
fusionem
recta
impedit,
vt
patet
in
ferro
quod
non
funditur,
quia
sulfur
fixum
in
se
habere
cognoscitur.
Si
verò
fixum
non
fuerit,
fusionem
rectam
impedit,
vel
anticipat,
vel
ab
igne
corrumpitur,
comburitur,
&
euaporat,
vt
pa¬
tet
in
plumbo,
&
alijs
corporibus
infirmis.
Et
ideo
sulfur
non
est
de
virtute
no¬
strae
artis,
neque
de
perfectione
eius:
quoniam
perfectionem
impedit
in
omni¬
bus
operibus
suis,
sed
mercurius
viuus
in
omnibus
suis
operationibus
est
ma¬
nifeste
perfectissimum
&
probatissimum,
quoniam
adustionis
est
saluatiuum
effusionis
effectiuum
cùm
figitur:
&
est
tinctura
rubedinis
vberrimae
perfectio¬
nis,
fulgidi
splendoris:
&
non
recedit
à
commisto
donec
est:
&
est
amicabile,
&
metallis
placabile,
ac
medium
coniungendi
tincturas,
quoniam
miscetur
per
minima
cum
ipsis.
Et
etiam
in
profundo
naturaliter
adhaeret,
quia
est
de
natu¬
ra
ipsorum:
veruntamen
cum
Sole
&
Luna
miscetur
faciliter:
eo
quòd
ipsa
ma¬
gis
suam
naturam
participant:
attamen
non
submergetur
aliquid
in
eo
nisi
Sol.
Ex
hoc
itaque
secretum
elicias
maximum,
quòd
mercurius
in
se
recipit
quod
suae
naturae
fuerit,
&
alienum
respuit,
eo
quod
sua
natura
gaudet
magis,
quàm
extranea.
Ex
hoc
enim
manifestè
relucet
corpora
maioris
esse
perfectionis,
quae
plus
mercurij
sunt
continentia,
&
quae
minus,
minoris.
Laudetur
ergo
om¬
nium
opifex
Deus
gloriosus
&
benedictus,
causator
optimus,
&
altissimus,
qui
ex
vili
creauit
preciosum,
vt
cum
mineralibus
maximè
in
natura
teneat
symbo¬
lum,
&
dedit
illi
substantiam,
&
substantiae
proprietatem,
quàm
contingit
vllam
minimè
ex
rebus
in
natura
possidere:
quoniam
ipsum
solum
est,
quod
ignem
superat,
&
ab
igne
non
superatur,
sed
in
eo
amicabiliter
quiescit,
gaudens:
ipsum
nanque
solum
cum
sit
metallicum,
continet
in
se
totum,
quo
indigemus
in
nostro
magisterio:
quoniam
omnia
a
lia
cum
sint
combustibilia,
igni
cedunt,
&
in
fa¬
uillam
deficiunt.
Quòd
argentum
uiuum
continet
in
se
sulfur
suum.
Cap.
V.
Manifestum
est
igitur,
quòd
argentum
viuum
continet
in
se
sulfur
suum
bonum,
fi¬
xum,
quo
coagulatur
in
aurum
&
argentum
secundum
diuersum
dispo¬
nendi
modum.
Nam
secundum
philosophum,
argentum
viuum
&
si
fuerit
purum
coagulabit
illud
vis
sulfuris
albi
non
vrentis
in
argentum.
Et
illud
est
res
optima,
vt
per
artificium
Alchymistae
faciant
Elixir
ad
argentum.
Si
verò
sulfur
fuerit
optimum
cum
rubore
clarum,
&
fuerit
in
eo
vis
igneitatis
simpliciter
non
vrentis,
erit
res
optima,
vt
ex
eo
fiat
Elixir
ad
aurum.
Et
bene
tradidit
Philosophus
primò
sul¬
fur
album
ad
argentum:
&
postea
rubeum
ad
aurum,
quia
non
potest
fieri
au¬
rum,
nisi
prius
fuerit
argentum:
quoniam
non
est
transitus
de
extremo
ad
extre¬
mum,
nisi
per
medium.
Non
ergo
potest
fieri
transitus
de
nigro
ad
perfectum
citri¬