64
NOVVM
LVMEN
tur,
eo
quòd
cinis
ille
recipit
spiritum,
&
inclusus
est
ille
humor
per
interiorem
ignem,
quovsque
croci
sicci,
vel
combusti
sanguinis,
vel
syrupi
granati
colorem
assumat.
Item
cum
aqua
introiuit
in
corpus,
vertit
ipsum
in
terram,
deinde
in
puluerem,
siue
cinerem.
Si
vultis
apud
perfectionem
experiri,
manu
accipite:
si
enim
impalpabilem
aquam
inueniatis,
bene
est,
sin
autem
iterate.
Hic
autem
cinis
rubicundissimus,
impalpabilis
in
se
ipso:
eleuatur
etiam,
crescit
in
modum
fer¬
menti,
&
separatur
ab
eo
in
calcinatione
praedicta
terra
nigra
subtilissima,
&
perlucida,
quae
in
fundo
vasis
est,
sub
dicto
puluere
rubeo
reperitur:
vnde
dice¬
bat
mihi
magister
meus,
Apparet
perfectionem
fixionis
in
hoc
existere
dua¬
bus
de
causis.
Vna
quidem,
quia
per
fixionem,
&
per
calcinationis
ignem
in¬
troducitur
parua
quantitas
huius
Elixir
super
multas
quantitates
non
perma¬
nentes
corporis,
proiecta
confirmat
in
eis
auri
fixionem,
quod
non
faceret
nisi
in
ea
fixio
superabundaret.
Alia
verò,
quia
terra
nigra
praedicta
in
calcinatio¬
ne
separatur
à
commisto,
quę
aliàs
fuerat
in
toto
opere
inseparabilis,
propter
for¬
tissimam
vnionem:
&
ideo
necesse
fuit
per
fortissimum
artificium
separari.
Et
si
remaneret
commista
propter
sui
impuritatem,
impediret
purae
materiae
in¬
gressum.
Cinis
per
calcinationem
factus
fusibilis,
&
iterato
lapis,
qui
est
Elixir
completum
Cap.
VIII.
Cinis
verò
iste
caret
fusione:
qualiter
autem
ingrediatur,
vt
tingat
certè
li¬
quefactio
sibi
redditur,
siue
sudor
per
modum
à
philosophis
traditum.
Quis
ergo
modus
est
ille?
est
ne
in
aquam
soluendo?
certe
non:
quia
phi¬
losophi
non
curant
de
aquis
tangenti
adhaerentibus,
&
id
humectantibus.
Qua¬
re
dicitur
in
Turba,
Incipientes
autem
audientes
aquam,
putauerunt
eam
esse
vulgi:
quòd
si
nostros
libros
legissent,
scirent
vtique
aquam
esse
permanentem.
Quae
ergo
aqua
est
verè
quae
tangenti
non
adhaeret,
sed
superficiem
discurrit,
nihil
humectans,
sicut
arg.
viu.
Quis
ergo
faciet
talem
aquam?
Certè
dico,
quòd
ille,
qui
scit
facere
vitrum.
Haec
enim
materia
nihil
aliud,
quàm
de
se
ipsa
vult
si¬
bi
adiungi:
nam
omnia
quibus
indiget
in
se
habet.
Et
si
bene
excogitentur
quae
prędixi,
scietis
ex
hoc
cinere
habere
lapidem
rubeum
in
intenso
colore
parum
perspicuum
habentem,
frangibilem,
cum
modico
ictu
fusibilem,
penetrantem,
ingredientem,
&
perpetua
citrinatione
tingentem:
cuius
vnum
pondus
cen¬
tum
milia,
&
plus
Saturni
conuertit
in
Solem.
Est
autem
in
proiectionis
modo
subtilitas,
qua
ignorata,
Elixir
tenens
non
proficit
ex
eodem.
Conclusio
totius
Epistolae.
Cap.
IX.
Ergo
pater
non
mireris,
si
in
hoc
opere
multi
errant:
quoniam
iuro
tibi
me
nunquam
vidisse
quenquam
praeter
magistrum
meum,
qui
in
debita
applicaret
materia
opus
suum,
sed
conantur
ad
impossibilia
in
mate¬
rijs:
ac
si
de
cane
crederent
hominem
generare.
Quid
mirum
ergo
si
reddantur
in
operibus
mendaces?
Nam
lapide
ignoto
in
practica
operis,
dubia
subtilissima
multa
restant:
verè
autem
credatis,
quòd
in
libris
suis
posuerunt
philosophi
ve¬
ritatem:
sed
post
mortem
scribentis
cuiuslibet,
scriptum
eius
quandoque
est
ab
aliquibus
male
intellectum:
quod
tamen
ipse
si
praesens
esset,
&
speculatiuè
exponeret
iuxta
verbum,
&
uerificaret
opera
per
effectum.
Ego
autem
ve¬
strae
prudentiae
per
omnia
exposui
totum
opus,
&
per
dicta
philosophorum
a¬
liqua
probaui:
licet
pauca
curaui
allegare,
quae
ex
causa
omisi:
quoniam
prae¬
sumo
quòd
vos
scripta
philosophurum
omnia
in
scrinio
vestri
pectoris
inclu¬
sistis