575
ALBERTI MAGNI 103
secundum: & exinde remouetur & reuertitur ad primum. Sic nunquam desi¬
stit ambulare, quia odit lucem, & semper quaerit se abscondere à radijs Solis, &
propterea venenosum est, & non potest homo ipsum interficere sine maiori ve¬
neno. Quintam figuram nominamus de capite eius, & de morte ipsius Draco¬
nis. Caput eius viuit in aeternum: & ideo caput denominatur vita gloriosa, &
angeli seruiunt ei. Et hanc imaginem posuit Deus in paradiso deliciarum, & in
ea posuit suam imaginem & similitudinem, & ibi Draco pugnauit cum imagi¬
ne Dei, quovsque fecit eam incidere in mortem: & ideo Deus dedit tantam po¬
testatem isti imagini, vt ipsa possit interficere istum supradictum Draconem: &
indeo talis imago fuit inserta serpenti, & est caput eius, quia totum corpus sequi¬
tur caput, & ipsum caput odit corpus, & interficit ipsum incipiendo à cauda cum
dentibus ipsum corrodere, quovsque totum corpus intret in caput, & in eo per¬
manet sempiternem. Sexta figura continet sex facies & duas ciconias cum pro¬
prietatibus suis ibi apparentibus: quarum prima facies quae permanet in subli¬
mibus, colorem optimum ostenditur habere: secunda quae in aquis natat, diminu¬
tionem naturae à prima declinat. Tertia quae in antro, carbonis similitudinem
habens, malam digestionem significat cum superflua humiditate, & pessima
faeculentia quae in ea est. Et ideo manu artificis oportet eam lauare cum elemen¬
to aquae in ventre ciconiarum igne supposito, donec aer in ore & in capite ci¬
coniarum ascendat, & per rostrum faciat eum euomere, quovsque caput nigrum
aethiopis portans similitudinem, fuerit bene lauatum, & inceperit albescere: &
tamdiu hoc faciat, quovsque rubicunditas suprema appareat. Septima figu¬
ra, quae sextus circulus nuncupatur, quidquid circulus tangit arborem cum fi¬
guris septem planetarum, vbi sunt literae albae, melius est tacere quàm loqui in¬
simpientibus de ea: quia in ea manet illud arcanum preciosissimum, thesaurus o¬
nium Philosophorum sapientum. In ea est transmutatio omnium corruptibilium
& generabilium omnium lapidum preciosorum. Ibi sunt thesauri absconditi
innumerabiles, & nemo scit nisi cui Deus voluerit reuelare. Ibi inuenitur lapis
duello, onychinus, carbunculus, topatius, amethystus, beryllus, & panthera: &
est quoddam caelum vitreum simile crystallo, ductile sicut aurum. Et ideo Re¬
ges terrae portant ipsum in capitibus suis: sapientes mulieres abscondunt illud
virgines fatuae publicè portant illud, quia depraedari desiderant. Pontifices &
sacerdotes religiosi, & moniales lacerant ipsum, quia sic fuit eis imperatum à le¬
ge diuina. Mercatores terrae & agricolatores cum eo diuites facti sunt: & nau¬
tae portant illum ab Oriente vsque in Occidentem: & in Insulis quae sunt in Me¬
ridie magis viget. Octaua figura quàm supra nominauimus, arborem auream
est continens cum septem ramis & radicibus apparentibus: quam quidem ar¬
borem figuram Solis nuncupamus, quia Reges gloriosi tenent illam, & pugnant
propter eam, & multi afficiuntur morte. Et ideo ille magnus Alexander Impe¬
rator Philippi Macedonum Imperatoris filius in itineribus suis inuenit eam in
vltimis regionibus, & ibi inuenit sepulchrum Hermetis patris omnium Philo¬
sophorum plenum omnibus thesauris non metallicis, sed literis aureis scriptis
in tabula Zaradi, quae quidem scriptura continetur in vltimis libris, quos Ga¬
lenus composuit: & inuenit quandam arborem sitàm ab extra intus tenentem
viriditatem gloriosam: super eam ciconia pulcherrima ibi sedebat, quasi se ap¬
pellans circulum Lunarem: & ibi ipse aedificauit sedes aureas, & posuit ter¬
minum itineribus suis idoneum. Faciamus finem in nostra figura
caeli. Sciat lector, quòd talis figura magis est in exi¬
stentia, quàm in apparentia,
FINIS.
I 4