RAYMVNDI
LVLLII
121
De
forma
&
eius
consequentia.
Tu
primò
debes
intelligere
&
realiter
notare
leuando
spiritum
per
subli¬
mationem
habendo
intellectum,
quòd
quum
velis
habere
realem
perfectio¬
nem,
oportet
te
euitare
omnes
casus,
qui
sunt
contra
naturam,
&
eligere,
ac
accipere
omnes
naturales,
de
quibus
prima
haec
est
praecessiua,
quae
est
perfe¬
ctionis
&
materiae
verè
vnitae,
vel
vnitatis
quatuor
elementorum,
quae
dicun¬
tur
argentum
viuum
cum
proportione
formali,
quae
est
species
realis
cum
forma
mer¬
curij,
per
quam
resultat
magna
proprietas,
quae
perficit
eum
in
esse
naturali,
&
in
specie
communi
nobili
&
generali,
per
quam
conseruantur
ab
eorum
corruptio¬
ne
omnia
septem
metalla.
Quapropter
si
vis
scire
instrumenta
huius
nobilis
spe¬
ciei,
ipsa
sunt
omnia
complexionalia,
quorum
in
generali
est
propria
operatio
per
nobile
instrumentum
vi
proportionis
in
esse
naturali
istius
latitudinis,
hoc
est
dicere
secundum
suam
speciem,
in
qua
propriè
omnia
continentur.
Qua¬
propter
si
hęc
species
destruatur,
vt
patet
in
resolutione
Sophisticorum,
qui
ni¬
tuntur
dissoluere
in
aquàm
nubium
destruentem
naturam,
&
totam
suam
com¬
positionem,
forma
corrumpitur,
&
sua
proprietas,
&
dissoluitur
vera
virtus
in
alia
latitudine,
&
omne
illud,
quod
in
eis
continetur,
sicut
nobis
demonstrant
in
strumenta
magnae
latitudinis,
quae
est
superius
descripta.
Vnde
dicimus
quòd
in
sequendo
filios
doctrinae,
quomodo
debeat
fieri
dissolutio
indiuiduorum
scilicet
quòd
fiat
sub
conseruatione
earum
specierum,
in
qua
&
per
quàm
con¬
seruatur
nobilis
proprietas,
quae
facit
ligamentum
&
vnionem
rerum
miscibi¬
lium
per
amorem
assimilantem
eorum
proprietati,
quae
iam
alterata
sunt
sub
conseruatione
earum
propriarum
formarum.
Vis
adhuc
scire
plus
quae
sit
vir¬
tus
formae?
Est
illa
per
quàm
materia
est
contenta,
sicut
res
diuina
&
digna,
non
quòd
forma
virtuosa
contineatur
per
materiam,
quia
in
natura
non
est
deside¬
rata
materialis
forma,
quum
de
ea
non
indigeat
in
esse
diuino
vel
diuinali,
sed
tan¬
tummodò
ad
esse
diuidui:
quapropter
indiuidualitas
prouenit
à
proprietate
ma¬
teriae,
quae
desiderat
perfectionem,
sicut
causa
imperfecta.
Et
à
proprietate
for¬
mae
venit
dignitas
diuinalis,
quae
est
causa
perfecta,
&
perfectio
nata
dictae
ma¬
terię
in
esse
completo
secundum
quòd
summus
dedit
naturae
istius
latitudinis.
Propterea
tibi
demonstratum
est,
quòd
materia
corrumpi
habet
sub
sua
forma
prima
scilicet
aurea,
&
gubernari
&
regi
sub
sua
potestate,
quia
sic
se
habet,
quod
dat
pro
restauratione
suae
materiae
propriam
speciem,
ideo
consequitur
formam
quae
portat
eum
ad
perfectionem:
propterea
sulfur
nostrum
quòd
fit,
non
est
aliud
quàm
argentum
viuum,
in
quo
est
forma
continens
materiam
totius
de
quo
indi¬
ges.
Si
hoc
potes
intelligere
per
magnam
realitatem,
tu
intelliges
omnes
alias
causas
per
naturam
factas
sub
conseruatione
earum
specierum
in
corruptione
indiuiduorum:
Ideo
custodias
spiritum
ne
euolet
in
corruptione
aut
resolutio¬
ne
suae
proprię
materiae
cum
omnibus
suis
elementis:
quia
ille
est
qui
reformat
aut
restaurat
vitam
euntem
contra
mortem
omnino
rem
destruentem,
nisi
for¬
ma
sua
eam
custodiat
per
suam
perfectionem.
De
materia
&
eius
diuersitatè.
Dictum
est
superius
&
realiter
demonstratum,
quòd
vniformitas
in
mate¬
ria
est
causa
immediata
magnae
perfectionis,
&
diuersitas
in
substantia,
est
causa
corruptionis.
Per
ista
duo
contraria
instrumenta
demonstrantur
opera
sulfuris
&
argenti
viui
omni
filio
doctrinae
scire
volenti
naturam
corporum
attingentem
perfectioni
vel
imperfectioni,
per
quę
manifestè
cognouimns
o¬
pera
sulfuris
&
argenti
viui
media
siue
instrumenta
clarae
experientiae,
quae
vidimus
perfregimen
earum
fixationum:
quoniam
quum
sit
res
notabilis,
quòd
sulfur
non
possit
fixari
sine
euolatione,
nisi
prius
calcinetur,
illud
calcinabimus,
&
in¬
L