184
LIBER
MERCVRIORVM
quovsque
elementa
sint
inuicem
amplexa
cum
terminatione
suae
humidita¬
tis,
&
sua
terminatio
est
quòd
omne
modicum
comburatur,
quovsque
len¬
to
igne
desiccetur.
Et
scias
fili,
quòd
vnum
comburit
aliud,
&
confortat,
&
docet
pugnare
contra
ignem.
Et
sic
fili
in
coquendo
persequens
elementa
ad
lentum
ignem
laetantur
&
conuertuntur
in
extremas
naturas,
quia
liquefa¬
ctum
totaliter
comminuitur,
&
fit
non
liquefactum,
&
humidum
fit
spissum.
Et
per
istum
modum
fit
corpus
spiritus,
&
fit
tenuis
&
fortis
pugnans
contra
ignem.
Et
fili,
proprietas
cuius
libet
mercurij
est
dissoluere
&
dealbare
suum
sulfur.
Et
proprietas
sulfuris
sui
est
congelare
et
depurare
suum
arg.
viu.
Et
fili,
iste
vapor
qui
congelat
argentum
viuum
est
de
natura
suae
propriae
substantiae
mediae,
quae
stat
in
terra
sicca
subtili
aerea
mista
et
digesta
et
cocta
cum
lento
igne
secum
continuan¬
do.
Propter
hoc
igitur
reducitur
argentum
vivum
dissolutum
super
suam
terram
siccam
pau¬
latim,
non
autem
semel
seu
simul:
quia
virtus
sulfuris
draconici
citius
conuertit
modicum
diuisum,
quàm
multum
indiuisum.
Obserua
igitur
quòd
virtus
dra¬
conis
(id
est
lapidis
philosophici)
non
regitur
pelago
de
Satalia:
Quia
hoc
tu
debes
facere
per
intentionem
congelandi
&
non
soluendi.
Sic
fili,
argentum
viuum
regnat
prius
contra
sulfur,
sicut
patet
per
virtutem
praecedentis
capituli.
Continua
igitur
suam
operationem,
assationem,
&
imbibitionem,
quovsque
prima
aqua
ha¬
beat
totum
dealbatum,
&
sit
congelata
per
vaporem
sulfuris.
Aliud
non
oportet
te
facere
per
contrariam
operationem,
quia
sicut
argentum
viuum
vincit
sulfur
per
totum:
sic
per
contrarium,
sulfur
siccum
vincit
argentum
viuum
per
congelationem,
&
per
reitera¬
nem
sublimationis
talis
sicut
diximus.
Et
quando
per
iam
dictam
sublimatio¬
nem
&
frequentem
assationem
videris
quòd
maior
pars
mercurij
quantitatis
fuerit
deleta,
reitera
cum
forti
igne
sublimationem
super
illum,
quovsque
plus
de
sua
aqueitate
purgaueris
ex
toto:
&
quando
videris,
quòd
totum
fuerit
eleuatum
siccum
ad
modum
pulueris
mortui
albioris
niue
contra
spondilia
vasis,
reitera
iterum
sublimationem
solùm
per
se
sine
fęcibus
suis:
tunc
enim
erit
perfectè
mun¬
dificatus
&
sublimatus
ad
efficiendam
tincturam
ad
album,
cui
non
potest
simi¬
lis
inueniri.
Quando
sublimaueris
et
repereris
dictam
puram
substantiam
mer¬
curij,
tunc
fixabis
vnam
partem
illius,
&
nos
tibi
dicemus
modum
fixationis
in
la¬
pide
maiori.
Et
quando
illa
pars
fuerit
fixata,
fixabis
postmodum
aliam.
Igitur
reitera
sublimationem
partis
non
fixae
super
rem
fixam,
quovsque
illa
similiter
sit
fixa,
cum
experientia
probando
si
bonam
fusionem
tibi
praestiterit
super
ignem:
Et
si
sic,
factum
est:
si
non,
coniunge
sibi
de
argentum
viuum
exuberato,
reiterando
suam
sublimationem,
quovsque
sit
fusibile.
Et
modum
exuberationis
cuiuslibet
argenti
viui
tibi
dedimus,
si
nos
intellexisti
in
practica
lapidis
maioris,
in
cap.
quod
inci¬
pit,
Fili
exuberatio
nuntritiua
non
est
aliud
&
c.
Et
in
ista
practica,
in
cap.
quod
incipit,
Tu
accipias
&c.
sed
illa
illud
facit
de
suomet
argento
viuo.
Et
ideo
ipsa
est
simplex:
si
vis
lilam
magis
compositam,
&
vis
eam
de
mercurio,
dissolue
eam
in
aqua
prima
quae
est
exuberata
ex
anima
dicti
mercurij
de
quo
fit
tinctura,
po¬
stea
separa
aquam
per
distillationem
super
faeces,
quovsque
aqua
biberit
&
tra¬
xerit
ad
se
humiditatem
faecum
mercurij.
Ista
est
humiditas
creatiua
quę
super
omnes
alias
manet
super
pugnam
ignis.
Et
sic
per
solam
substantiam
mercurij
fa¬
cimus
excellentem
medicinam
albedinis.
Et
sicut
dicimus
de
vno,
sic
intellige
nos
dicere
de
omnibus:
non
expellimus
aliquem
nec
vulgarem
nec
communem.
Et
quando
dicimus
communem,
dicimus
de
illo
quem
Philosophi
intelligunt:
Et
quando
dicimus
vulgarem,
loquimur
de
illo
quem
rusticus
intelligit,
qui
ven¬
ditur
in
apothecis.
Sed
bene
intellige,
quòd
vbi
ipse
est
communis,
ponitur
si¬
cut
scimus
nos,
qui
illum
cognoscimus
in
propria
virtute
&c.
Inten¬