PHILOSOPHORVM.
261
&
quae
herbae,
plantae,
&
arbores,
eo
quòd
radices
habent
in
terra,
nutriuntur
hu¬
iusmodi
resolutionibus
primae
impositionis,
sicut
foetus
in
utero
nutritur
sangui¬
nè
menstruoso
per
umbilicum
tracto,
qui
umbilicus
se
habet
proportionaliter
in
foetu,
sicut
radix
in
plantis
&
arboribus,
&
omnia
quae
sunt
de
secunda
impositio¬
ne
uegetant:
illa
uerò
quae
sunt
de
prima
impositione,
non:
sed
natura
illa
solùm
componit.
Tertia
uerò
impositio
quae
est
quadrupedum
&
uolucrum
nutritur
impo¬
sitione
secunda,
&
quę
sunt
de
hac
impositione
uegetant
&
sentiunt.
Quarta
ue¬
rò
impositio
in
qua
est
spiritus
uitę
&
imago
Dei
nutritur
impositionibus,
secun¬
da
&
tertia,
&
uegetat,
sentit
&
intelligit,
&
est
de
subtilissimis
elementis.
Sed
nunc
oritur
dubium,
an
aurum
existens
in
crassitie
sua
insolutum,
cum
sit
in
qualitatum
primarum
complexione
omnino
conforme
humanę
complexioni,
expellat
uene¬
num,
sicut
facit
lapis
philosophscus?
&
dico
quòd
non:
quia
naturae
non
sunt
in
eo
apertae,
sed
clausae:
&
ideo
non
emittit
uirtutem
suam,
sicut
facit
philosophicus
la¬
pis,
in
quo
sunt
naturae
apertae
ac
abundantes
ad
communicandum
alteri
de
uirtu¬
te
sua,
&c.
Huius
rei
ueritatem
docet
experientia
rerum
magistra.
Videmus
enim
in
istis
florenis
iandiu
cursum
habentibus,
quòd
aurum
permistum
est
cupro
quod
est
scoriosum
&
immundum,
&
tamen
aurum
quod
in
illis
est
florenis
non
depu¬
rat
scoriam
plumbi
sibi
commisti.
Similiter
(quod
dolenter
refero)
huiusmodi
flo¬
reni
tincti
sunt
in
superficie
exteriori
cum
uiridi
aeris,
&
tamen
aurum
non
depu¬
rat
illud
nec
reijcit
à
se:
secus
autem
est
de
auro
soluto,
&
maxime
si
solutum
secunda
solutione
quae
est
philosophica.
Prima
enim
auri
solutio,
quae
est
incincratiua
quodammodo
depurat
scoriositates
mercurij
sibi
admistas:
sed
secunda
solutio
abijcit
omne
impurum
sibi
admistum:
tertia
uerò
solutio
quae
est
tinctura,
longè
ad¬
huc
melius
purgat
quàm
solutio
secunda.
Et
de
hac
tertia
solutione
loquutus
est
Arnaldus
de
Villanoua
quum
dicit:
Quòd
lapis
philosophicus
omnem
a
corpore
expellit
aegritudinem.
Nunc
autem
restat
soluere
argumentum
in
quaestionis
principio
factum,
uidelicet,
Si
lapis
philosophicus
haberet
uirtutem
curandi
morbum
pe¬
stilentialem,
utinque
reges
&
principes
&
praelati
abundantes
diuitijs,
&
qui
habent
penes
se
medicos
&
philosophos
naturales,
facerent
fieri
hunc
lapidem,
&
ute¬
rentur
eo
pro
se
&
amicis
suis:
Dico
quòd
licet
reges
&
praelati
habeant
penes
se
medicos
&
doctos
philosophos
naturales,
paucissimi
tamen
illorum
sunt
qui
sa¬
piant
in
hac
re:
&
si
qui
sapiunt,
uitant
expensas
&
labores
necessarios
pro
hu¬
iusmodi
re
adipiscenda:
uitant
etiam
temporum
profractionem.
Sunt
enim
multi
laborantes
pro
habenda
hac
scientia,
&
putant
eam
perficere
à
principio
ad
fi¬
nem
usque
in
duobus
uel
tribus
annis.
Et
ego
dico,
quòd
in
tribus
uel
quatuor
an¬
nis,
uix
aliquis,
nisi
summè
doctus,
attinget
aquàm
permanentem,
quae
est
initium
lapidis:
cum
ergo
credunt
se
habere
lapidem
perfectum,
uix
sunt
in
principio.
Vidi
enim
unum
senem
Anglicum
qui
per
annos
forsan
quadraginta,
uel
amplius
la¬
borauerat
pro
lapide
acquirendo,
qui
nunquam
tamen
peruenit
ad
aquam
per¬
manentem.
audiui
enim
ab
eius
ore
in
fine
dierum
suorũm
hoc
uerbum:
Nullum
aurum,
quantuncunque
credatur,
esse
solutum,
sed
solummodo
incineratum.
Dice¬
bat
quippe
quòd
omne
aurum
quantumlibet
solutum,
ipse
uellet
iterum
facere
con¬
flui
in
uerum
aurum,
&
quia
aurum
non
est
(ut
ipse
dicebat)
solubile,
non
potest
ab
eo
extrahi
lapis
philosophicus.
&
ideo
dixit
lapidem
philosophicum
extrahendum
fore
à
metallis
impuris
&
solubilibus,
uidelicet,
ex
cupro
uel
stanno.
Verùm
scio
quòd
indoctè
loquebatur,
licet
tamen
multi
adhuc
sint
hoc
idem
sputantes,
qui
in
stercoribus
laborantes,
stercora
inueniunt
in
fine.
Nunc
autem
restat
uidere
quid
ueritatis
contineat
illlud
uerbum
Arnoidi
Villanouani,
cum
dicit:
Lapis
phi¬
losophicus
facit
de
sene
iuuenem,
&
omnem
corporis
expellit
ęgritudinem:
&
res¬
pondeo,
uerbum
hoc
duo
habere
membra:
primum
membrum
est,
de
sene
facit
iuuenem,
&
quantum
ad
illam
partem,
oratio
uidetur
esse
de
sermonis
uirtu¬
tefalsa.
Impossibile
est
enim
aliquem
senem
fieri
iuuenem,
nihil
enim
meretus