69
IOANNIS
AVRELII
AVGVRELLI
CHRY¬
SOPOEIA
AD
LEONEM
X.
PONTIFICEM
MAXIMVM.
Auriferam
parvis
animi
pro
viri¬
bus
artem
Quaesitam
nobis,
&
longo
tem¬
pore
partam,
Vt
rerum
inuolucris
tantarum
euoluere
moles
Se
potuit,
claro
perhibentes
carmine
nuper
Lusimus,
&
Musis
hanc
commendauimus
alimis
Quod
nulli
ex
omni
numero
fecere
priores.
Cumque
operi
autorem,
cuius
sub
nomine
tutum
Pergeret,
optarem,
foret
&
res
praeside
digna
Ipsa
ex
se
magno,
uariaque
hinc
mente
tenerer,
Cui
meritò
cucta
haec,
&
non
ingrata
dicarem,
Interea
nobis
tute
uelut
aethere
ab
alto
Missus
ades
mundi
fessis
succurrere
rebus,
Qui
belli
scelerumque
faces,
incendia
tanta
Extinguas,
placidamque
pijs
sperare
quietem
Des
populis,
solidamque
per
aurea
secula
pacem.
Quiue
etiam,
si
parua
licet
componere
magnis,
Ad
sanctos
haec
nostra
pedes
ars
aurea
tendat.
Vt
quo
te
fidei
sacrae
nunc
coetus
honore
Prosequitur
cunctus,
hoc
te
ueneretur,
&
omni
Ipsa
tuum
pro
me
cultu
sic
numen
adoret.
Hanc
igitur,
si
non
immensa
negocia
prorsus
Impediunt,
permitte,
precor,
se
prodere
tantum,
Quo
tibi,
detracto
ueluti
uelamine
uirgo
Nobilis
ingenuo
vultum
perfusa
rubore,
Occultum
incipiat
semel
ostentare
decorem.
Haec
etenim
prima
quanquam
se
fronte
legenti
Non
adeò
ostendat,
paulum
tamen
ipsa
reclusis
Detecta
arcanis,
mira
&
gratissima
pandit.
Quam
si
forte
legens
interdum
nomina
diuûm
Offendes,
quos
uana
olim
coluisse
uetustas
Dicitur,
extemplo
haud
renuas,
sacra
optima
Exerces,
ueramque
fidem,
cultumque
tueris.
(quanquam)
Illa
etenim
tanquàm
priscis
consueta
vocari
Vatibus,
enixè
quos
tunc
imitabar,
adiui
Supplex,
&
paribus
curis
in
vota
uocaui.
Materies
etiam
solitum
conquirere
Solis
Et
Lunae
auxilium,
necnon
Vulcania
uelle
Arma
uidebatur,
quorum
implorare
fauorem
Fas
erat,
&
mihi
iam
per
te
licuisse,
sit
id
nunc
Concessum,
&
uenia
dignum
peccasse
fatenti.
Mox
tamen
hinc
aliud
quaesitum
ad
carmina
numen,
Et
precibus
solum
cunctis
quandoque
uocatum
Fortè
aderit,
praesens
fuerit
si
gratia
caelo
Tanta
mihi,
magnum
multo
seu
carmine
Mosen,
Seu
quem
flagranti
uectum
super
aethera
currum
Mirati
uidere
patres,
oculisque
sequuti
Aëra
per
purum,
caeli
discindier
oras,
Astrorumque
globos
intro
aspexere
micantis
Seu
qui
voce
palàm
porrectoque
indice
prodit
Venisse
auxilio
iam
tuum
mortalibus
agnum
Ipse
canam,
Vatem
quamprimum
matris
in
aluo
Exultantem,
&
adhuc
puerum
ad
deserta
ferentem
Antra
pedes,
puri
mox
&
lordanis
ad
undam
Dignatum
caput
illius
contingere
lympha,
Qui
proprio
antiquam
nobis
sic
sanguine
labem
Abluit,
ut
scelerum
maculas
absterserit
omnis.
Nomine
cuius
item
tibi
quondam
&
morib.
aucto
Defuit
haud
unquam
fauor,
ac
cęlestis
abundè
Gratia,
qua
tantu
meritis
conscendere
culmem
Posses,
&
iustas
mundi
regere
vnus
habenas,
Magnanimos
aequans
propria
virtute
Leones,
Pontificum
decus
egregium
iam
saepe
repertos
Esse,
nec
Italię
sub
iniquo
tempore,
&
usquam
Christicolis
vllo
prorsum
in
discrimine
deesse.
Haec
sed
erunt
mihi
cum
dicendi
facta
potestas
Iam
fuerit,
dabiturque
loqui,
quae
iusseris
ipse
Sancte
pater,
cuius
nobis
stant
omnia
nutu.
Interea
certis
hominum
vis
vlla
ne
possit
Indicijs
aurum
facere,
&
mutare
metalla
Percipias
primum.
dehinc
quae
secreta
laboret
Ars
id
perficere,
&
naturam
aequare
potenti
Ingenio,
inspicias.
Demum
quis
rite
sequatur
Hinc
modus
assiduis
doctisque
laboribus
artem
Peruideas,
&
quo
tandem
experientia
ducat.
Omnia
quę
gnaro
passim
tibi
certa
patebunt,
Si
quo
haec
iter
se
nexu,
quóue
ordine
constant:
Ipse
acie,
qua
cuncta
soles
discernere,
mentis
Inspectans,
paruum
non
dedignabere
munus,
Quod
tibi
non
parua
offerri
super
arte
laboro.
IOANNIS
AVRELII
AVGVRELLI
CHRYSOPOEIAE
LIBER
PRIMVS.
Humana
experiens
naturaeque
ae¬
mula
virtus
Aurum
num
uerè
faceret,
qua
fideret
arte,
Quisue
modus
foret,
est
ani¬
mus
quaerentibus
ultro.
Dicere,
quaque
palàm
uestigia
nulla
priorum
Apparet,
proferre
pedem.
uos
numina
gressum
Dirigite,
est
hominum
quib.
experientia
curae.
Tuque
adeò
in
primis,
auro
cui
plurima
tellus
Spargitur,
&
uasto
uenas
sub
corpore
condit
Siderei
succo
plenas
meliore
metalli,
Phoebe
ades.
&
tecum
accelerans
non
passibus
ęquis
Alma
soror,
grauis
argento
cui
saepe
fatiscit
Orbis
item,
summaque
ostentat
brachia
terra
Candoris
grato
aetherei
fucata
colore.
Tu
quoque
nec
coeptis
Cylleni
audacibus
usquam
Defueris,
tibi
nam
puro
de
fonte
perennis
Riuulus
argentum,
uulgo
quod
viuere
dicunt,
Sufficit,
&
tantis
praestat
primordia
rebus.
Denique
tu
pater
ignipotens,
quem
feruida
flanmis
Antra
iuuant,
tentisque
expressae
follib.
aurae
Z
3