278
IOANNIS
AVRELII
AVGVRELLI
Nec
timuit
tantos
per
fluctus
quaerere
summis
Tu
ducibus
ditem
sub
Iasone
&
Hercule
Colchon.
Alter
inauratam
noto
de
uertice
pellem,
Principium
uelut
ostendit,
quod
sumere
possis.
Alter
onus
quantum
subeas,
quantumque
laborem
Impendas
crassam
circa
molem,
&
rude
pondus,
Edocuit:
neque
enim
quam
debes
sumere,
magnum
Inuenisse
adeò
est,
habilem
sed
reddere
massam.
Hoc
opus,
hic
labor
est,
hîc
exercentur
inanes
Artificum
curae,
uarijs
hîc
denique
nugis
Sese
ipsos,
aliosque
simul
frustrantur
inertes.
Et
nunc
urentis
latices,
Bacchiue
liquorem,
Nunc
olidas
miscent
lymphas,
quae
menstrua
&
ipsi
Appellant,
ueluti
sint,
ut
quę
dulcia
complent
Pignora
perfectis
materna
mensibus
aluo.
Deinde
coquunt
lento
spaciosi
temporis
igne
Assiduè
instantes
frustra,
longique
laboris
Praemia
decepti
tardè
uentura
morantur,
Nam
uarias
rebus
formas
adhibere
serendis
Non
puduit,
quae
sic
naturę
monstra
repugnant,
Hoc
opere
in
toto
pręsertim,
quod
nihil
aequè
Postulat,
ac
quod
sit
simplex,
farragine
nulla
Rerum
alia
expletum,
quam
quae
tellure
sub
alta
Continuo
puri
suffitu
sulphuris,
atque
Comparis
attactu
uiui
conflantur
in
aurum.
Praeparat
ast
aliter
alius,
fortasse
nec
unus
Est
modus,
una
modo
res
ipsa
&
pura
reduci
Iam
liquido
uideatur,
&
in
se
sola
relinqui.
Ars
hîc,
sed
propius
Naturam
imitata,
laboret,
Illic
ipsa
suum
constans
Natura
tenorem,
Artificis
sed
mota
manu
directaque
seruet.
Nanque
ubi
compactum
ualida
soluetur
ab
arte,
Expositumque
extra
uenienti
ui
dabit
ultro
Sese
opus,
&
certa
foecundum
prole
patebit,
Quod
superest:
ipsum
secreta
in
sede
locabis,
Perpetuoque
calore,
&
longo
tempore
fotum
Exercebis,
&
huic
sensim
sua
pabula
reddes.
Nec
graue
decreti
spatium
tibi
temporis
esto,
Quicquid
id
est,
certo
nam
prodit
tepore
quicquid
Exoritur,
donec
perfectu
circuat
orbem,
Quo
se
uitalis
profert
in
luminis
auras.
Ac
ueluti
informis
paulatim
matris
in
aluo
Foetus
inaugescit,
paruus
dum
fingitur
infans,
Sic
locus
exceptus
dextrè,
cui
semina
mandes
Aurea,
continuè
producens
illa
fouebit,
Donec
inoptatos
adolescent
edita
fructus.
Tumque
ministrabis
paruum
crescentibus
ignem
Principio,
humentemque,
&
corrumpentibus
aptum,
Temperiemque
illis,
Mariae
quae
balnea
dictant,
Inter
&
humorem
statues
interque
calorem.
Quodque
fimum
falsò
appellant,
&
balnea,
tantum
Tu
mitem
ac
proprium
gignendis
usque
teporem
Sufficies
aequus,
neque
enim
qui
deficit,
aut
qui
Excedit
calor,
&
medium
seruare
nequit:
Sed
Alternat
uariatque
uices,
hic
profuit
unquam
Natis,
aut
certo
nascendis
tempore
rebus.
Materiam
quoque
nec
multam
concludere
parua
Pyxide
curandum
est,
modico
nanque
ipsa
calore
Haud
poterit
resoluta
suas
expromere
uires.
Id
quoque
non
opus
est,
nam
cum
semel
ipse
beati
Pulueris
extiteris
compos;
non
amplius
optes
Aut
multum,
aut
ipsum
rursus
componere,
namque
Augebis
quoties
ulli
tibi
uenerit
usu.
Illud
nec
parui
facies,
quòd
clara
beatus
Signa
dabit
puluis
tibi,
cum
manifestus
haberi
Coeperit,
&
uarios
ostendet
rite
colores.
Sed
ruber
in
primis
quanuis
optabitur,
album
Non
tamen
excipies,
quin
&
magni
quoque
pendas,
Atque
atrum,
nanque
hic
operis
tibi
monstrat
apertè
Principium
magni,
secretaeque
hostia
pandit
Prima
uiae,
ignarũ
frustra
qua
uulgus
anhelat,
Et
uaga
multiuij
callis
diuertit
in
ora.
Ille
iter
inceptum
quondam,
propiusque
peractum
Iam
medium,
ostendit,
nec
iam
procul
esse
ruboris
Indicium,
gaudet
cum
uis
humana
propinquum
Affore
opus,
quo
non
majus
perfecerit
ulla
Ars
ullis
adiuta
opibus,
licet
ipsa
potenti
Nil
non
ingenio
peragat,
quae
sidera
caeli
Suspicit,
atque
obits
signorum
inspectat
&
ortus,
Conscenditque
polum
gradibus
subnixa
superbis,
Ac
maris
e
terrae
tractus
metitur,
&
ipsas
Innumeras
prorsus
numero
comprehendit
arenas
Caelestis
etiam
concentus
uoce
referri
Edocet
humana,
fidibusque
imitata
canoris
Aetherei
septem
tentat
discrimina
cantus.
Arte
etiam
inuentae
Leges
&
ciuica
lura,
Arte
urbes
constant
clarae,
sanctique
senatus,
Arte
regunt
reges
populos,
exercitus
arte
Ducitur,
atque
etiam
praestans
Dux
imperat
arte.
Ars
&
corporibus
fessis
diuina
ministrat
Adiumenta,
quibus
reparant
languentia
uires.
Fertilis
&
terrae
cultus
non
abnuit
artem,
Cum
dura
ac
sterilis
tellus
mansuescit
arando,
Et
secreta
prius
crescunt
uineta
sub
vlmis.
Haec
igitur,
quae
nos
inter
uersantur
ubique
Tractat,
&
illa
etiam
contemplans
audet
adire,
Quae
procul
à
nobis
tanto
sunt
edita
tractu.
Quin
bene
si
reputes,
arti
penè
omnia
certae
Attribuit
genus
humanum,
nec
dicere
quicquam,
Aut
facere
illius
recta
sine
lege
requirit.
Salue
hominum
praesens
simul
&
gratissima
cura
Ars
grauium,
seu
te
sancta
de
Pallade
natam,
Seu
famulam
potius
dicam
sub
Pallade
primam,
Nanque
ferunt
illam
proprium
seruasse
pudorem
Semper,
eam
quamuis
adamarit
Lemnius
heros,
Ex
quo
disiecit
patris
caput
ipse
securi,
Prodijt
unde
ferox
patrio
dea
praedita
sensu.
Salue
magna
parens
iterum,
foecunda
uirorum
Atque
operum,
tibi
tot
sacris
è
uatibus
unus,
Quos
aequo
ad
tantos
gressu
procedere
riuos
Par
erat,
Aonijs
ausim
conspergere
lymphis
Tantarum
causas
rerum
caligine
tetra
Obductas,
atrasque
illis
detergere
sordes
Et
liquida
ablutas
aspergine
ferre
nitentis
Ante
oculos.
ergo
cum
tu
deprehenderis
arte
Eximia
seriem
tantam,
&
manifesta
colorum
Signa,
procul
longi
speres
promissa
laboris
Praemia,
nanque
tibi
diuino
munere
puluis
Pręstò
erit
auripotens,
parua
qui
quodque
metallum
Parte
sui
purum
subito
couertet
in
aurum.
Ac